Reisgids online

Over Londen

Big Ben Londen





In de City, waar de beursmakelaars zich nu naar hun werk haasten, begon ruim 2000 jaar geleden de geschiedenis van Londen. In die tijd lag hier de Romeinse handelsplaats Londinium. Na de Romeinen bezetten de Angelsaksen en de Vikingen de stad. In 1066 wonnen de Normandiërs de slag bij Hastings om de troonopvolging van Edward de Belijder, de laatste Angelsaksische koning en de stichter van Westminster Abbey. Dit was de laatste keer dat Londen werd ingenomen. In de loop van de middeleeuwen groeide Londen rond de City en Westminster aan de noordoever van de Theems uit tot een centrum voor politiek, het koningshuis en de handel. De inrichting van de stad werd nooit echt gepland. Nadat de Grote Brand van Londen in 1666 ruim vier vijfde van de houten huizen had verwoest, werd de stadsplanning steeds opnieuw uitgesteld. Hieraan heeft de metropool zijn prettige ongeorganiseerde stadsbeeld te danken.

Hier zie je mensen uit de hele wereld

Londen bestaat uit allerlei wijken. Zo heb je het exclusieve Mayfair met zijn mooie herenhuizen, St James’s, de wijk met de beste en chicste clubs, Soho, de ‘achterbuurt’ met zijn stripteaseclubs, Bloombury, de 20ste-eeuwse wijk van de intellectuelen, Greenwich met zijn maritieme uitstraling en het groene Hampstead. Al deze totaal verschillende wijken zijn nooit een echte eenheid geworden. Van oudsher beschouwen de Cockneys, geboren in de omgeving van de kerk St-Mary-Le-Bow in East End, zich als de enige echte Londenaren. (Waar de naam ‘Cockney’ vandaan komt, is overigens onduidelijk.) Maar eigenlijk zijn er allang geen ‘echte’ Londenaren meer. In de 17de eeuw, toen de Franse hugenoten zich als zijdewevers in East End vestigen, werd Londen een kosmopolitische stad. In de 19de eeuw kwamen de Ieren op zoek naar werk en in de jaren 1950 was er een grote toestroom aan immigranten uit de Caribische Gemenebestlanden. Al deze nieuwkomers bouwden een eigen sociaal netwerk op en hielden gedeeltelijk hun eigen tradities in stand. Anderen kwamen en vertrokken weer. Voltaire, de filosoof van de Franse verlichting, koos in 1726 voor ballingschap in het tolerante Londen. Mahatma Gandhi liet zich aan het eind van de 19de eeuw inspireren door de Engelse socialist en toneelschrijver George Bernard Shaw. Hampstead werd de laatste woonplaats van de voor de nazi’s gevluchte Oostenrijkse psycholoog Sigmund Freud.

Tegenwoordig hoeft je voor een representatieve doorsnee van de Londense bevolking alleen maar een kijkje te nemen in de metro. Daar zie je een Citymanager in krijtstreeppak naast een Afro-Caribische puber met dreadlocks en daarnaast weer een oude Chinese dame, een jonge skater in een trendy sportoutfit en een Bengaalse vrouw in traditionele sari. De bomaanslagen van 2005 en de rellen van 2011 hebben het open en multiculturele karakter van de stad niet echt kunnen schaden.

Multiculti en toch very British…mensen in londen

Een karakteristieke Londenaar is niet automatisch een typische Brit, maar ze delen wel karaktertrekken. Zo hebben ze allebei een zekere terughoudendheid, hoffelijkheid, tolerantie, individualisme, gevoel voor traditie, understatement en zelfspot. Dankzij deze eigenschappen kunnen in deze wereldstad vertegenwoordigers uit zo’n dertig culturen samenleven. Ruim een derde van de bewoners hoort tot een etnische minderheid. In de westelijke voorstad Southall, 40 minuten rijden van Trafalgar Square, waan je je in de Punjab, compleet met Indiase radiomuziek, winkeltjes met tuniekpakken en de geur van curry. In de moederstad van de Engelstalige wereld worden driehonderd talen gesproken. Dit is een erfenis van het Britse Rijk, dat onder koningin Victoria (1837-1901) meer dan een kwart van de wereld besloeg. Dat wil niet zeggen dat er geen negatieve geluiden zijn. In de boulevardpers is de immigratie een veelbesproken onderwerp.

Het dagelijkse leven in de metropool

Hoe leven Londenaren eigenlijk? Ze verdienen gemiddeld € 700 per week, maar zo’n 8% zit zonder werk. In Londen vind je zowel rijk als arm, met de wijken Kensington & Chelsea en Tower Hamlets als uitersten. Londenaren doen weinig aan recycling, maar ze gaan wel steeds vaker met de fiets naar hun werk. Ook doen ze veel vrijwilligerswerk, bijvoorbeeld door bomen te planten tijdens een uurtje green gym in het park. Of ze proberen als mentor het geweld en schoolverzuim onder jongeren terug te dringen, Sociale betrokkenheid wordt steeds belangrijker, omdat er sterk wordt bezuinigd op overheidsvoorzieningen – ook bij de politie. Zo was men niet voorbereid op de rellen die in augustus 2011 uitbraken in de sociale achterstandswijk Tottenham en tot de ergste onrusten sinds 25 jaar leidden, die zich over het hele land verspreidden. Londenaren zijn meer in politiek en cultuur geïnteresseerd dan de meeste andere Britten en gebruiken graag hun iPod en eReader om de lange reistijd naar hun werk (gemiddeld een uur) aangenamer te maken.

De oude bijnaam van Londen, ‘The Big Smoke’ ( ‘de grote roetnevel’), stamt uit de tijd dat de fabriekssmog nog levens eiste. Nu vind je in Londen meer parken en groengebieden dan in enige andere stad van deze omvang. Er lopen mooie wandelroutes door Hyde Park, Green Park en Regent’s Park, waar het kantoorpersoneel tussen de middag gauw even een broodje eet. Aan de koninklijke parken kun je zien dat het koningshuis een groot stempel op Londen heeft gedrukt. De royals lokken veel toeristen naar de stad, maar de Londenaren zelf hebben meer interesse voor de trainer van de voetbalclub Arsenal of de laatste ontwikkelingen in de soap Eastenders dan voor de koningin. Dat is overigens wel een beetje veranderd nu het ‘burgermeisje’ Kate Middleton sinds 2011 tot de royals behoort. Vooral dankzij haar passie voor mode haalt ze regelmatig de voorpagina van de Evening Standard.

Voor het behartigen van hun belangen rekenen de Londenaren op hun burgemeester. Vooral het openbaarmetrostation Londen vervoer in de stad blijft een lastig probleem. Het oudste en uitgebreidste metronet ter wereld vervoerd jaarlijks een miljard passagiers, maar kamt met technische problemen. Londen heeft het duurste openbaar vervoer van Europa en de metrostations van de Jubilee Line, zoals het door Norman Foster ontworpen Canary Wharf, zien eruit als schitterende kathedralen. Toch dreigt de verkeerssituatie volledig uit de hand te lopen, ondanks de invoering van tolheffing op de wegen. Na het verkeer is het kopen van een huis het belangrijkste onderwerp op feestjes. Door de credit crunch (kredietcrisis) zijn de huizenprijzen gedaald. Toch is het voor de meeste jonge Londenaren bijna onmogelijk om een betaalbare woning te vinden, die ook nog een beetje centraal ligt. Dit heeft de laatste jaren geleid tot een heel nieuw verschijnsel. Veel kunstenaars en alternatievelingen op zoek naar goedkope huizen zijn gaan wonen in achterstandsbuurten rond de City, zoals Hoxton en Shoreditch, die daardoor heel trendy zijn geworden. En nu is Dalston aan de beurt. Bij ‘trendy’ moet je niet denken aan een compleet gesaneerde buurt als Notting Hill. Met hun Turkse snackbars, pound shops ( winkels waar alles 1 pond kost), aanplakbiljetten op de muren en verdwaalde plastic zakken wekken ze een wat troosteloze indruk. Maar ook deze eenvoudige buurten in Oost-Londen, vol jongeren, hebben hun trots. Hier werken de designers, muzikanten en schilders van de toekomst. In een snel veranderende wereld weten kenners precies achter welke van de verwaarloosde gevels de hipste en beste clubs van dit moment te vinden zijn.

Southwark-The ShardHoe dynamisch Londen is, zie je het best langs de Theems. De Londenaren hebben deze vroegere hoofdverkeersader herontdekt, maar nu als plek om te wandelen. Het water ziet er troebel uit, maar vergis je niet. ‘Father Thames’ is in geen halve eeuw meer zo schoon geweest. Gemoderniseerde ( Hungerford Bridge) en nieuwe bruggen (Millennium Bridge) geven de stad een nieuwe samenhang. De rivier vormt de grens tussen Noord en Zuid-Londen. South Londen stond vroeger bekend om zijn saaie sociale woningbouw en slechte infrastructuur. Nu krijgt het een steeds betere reputatie. Hier ontstaan nieuwe trends. Een goed voorbeeld is Southwark. Sinds 2012 staat daar het op een na hoogste gebouw van Europa, de kantoortoren The Shard van Renzo Piano. Intussen breidt de stad zich naar het oosten uit. Stroomafwaarts, in het vroegere havengebied, rijzen wolkenkrabbers op. In het oosten liggen ook de nieuwe sportcomplexen van het Olympic Park. Door al deze ontwikkelingen is Londen een van de boeiendste steden ter wereld.

 

 

gerelateerde artikelen