Reisgids online

Tag - reisgids frankrijk

bois de Boulogne & Les Catacombes

Bois de Boulogne

Deze 8,5 km² grote groene long in het westen van Parijs was aan het begin van de 20ste eeuw de plaats waar de mondaine Parijzenaar zich ging ontspannen. Er liggen veel wandel-, ruiter- en fietspaden, meertjes, paardenrenbanen en restaurants in dit helaas ook door verschillende wegen doorsneden parkbos. In de 18de eeuw heeft de adel hier kleine lusthoven laten bouwen. Het bekendst is het kasteeltje Bagatelle in het Parc de Bagatelle (toegang circa € 3), dat zeer goed onderhouden is. Naast de waterlopen is de rozentuin een waar hoogtepunt voor bloemenliefhebbers. De nabijgelegen Jardin d’Acclimatation (toegang circa € 3) is een kinderparadijs zonder al te geavanceerde attracties en ook voor volwassenen aangenaam. Er zijn twee fietsverhuurders en aan het Lac Inférieur kun je een roeiboot huren.

Metro 1: Les Sablons

 

Les Catacombes

Uit deze onderaardse steengroeven werd het materiaal gewonnen voor de Parijse bouwwerken. Van het ruim 300 km lange gangenstelsel, waarin Parijzenaars soms ‘s nachts illegaal feestvieren, kan slechts een deel worden bezichtigd. Omdat de begraafplaatsen tot in de 18de eeuw overvol waren, heeft men hier de beenderen van vorige generaties decoratief opgestapeld.

Dinsdag-zondag geopend 10.00-16.00 uur / circa € 8 / begin rondleiding: Pl. Denfert-Rochereau 1 / 14de arr. / metro 4, 6, RER B: Denfert-Rochereau / Les Catacombes

Picknicken in Parijs

Parijzenaars zitten graag buiten. Vanwege de torenhoge prijzen op de terrassen gaan steeds meer Parijzenaars en toeristen picknicken zodra de eerste zonnestralen daartoe uitnodigen. De bekendste locatie is de voetgangersbrug Pont des Arts met uitzicht op het Louvre en île de la Cité. Op warme avonden is daar bijna elke vierkante meter bezet. Een stadspark is geen goed alternatief, omdat het gras daar meestal verboden terrein is. In de groene zones rond de Eiffeltoren mag je wel picknicken.

Nog populairder zijn ‘s middags de zonovergoten quais langs de Seine. Op zondag zijn daar delen van de weg afgesloten voor het autoverkeer. Een unieke picknickplaats is de schaduwrijke westpunt van het île de la Cité, vooral bij zonsondergang. Maar dan is het daar vaak ook erg druk. Voor liefhebbers van romantiek en dansen is de Seine-Quai Saint-Bernard een ideale locatie (linkeroever, tussen het île de la Cité en station Austerlitz). In kleine inhammen kun je daar vroeg in de avond na de picknick direct aan de Seine tangoën of salsadansen (gratis).

‘s Middags en tot later op de avond kun je geweldig picknicken aan het Canal Saint-Martin, in de buurt van de uitgaanswijk Bastille, Rue Oberkampf en Belleville. Op borden langs de romantische en door bomen omzoomde Seine staat aangegeven dat je hier vanaf 21.00 uur moet opbreken, omdat buurtbewoners last van je bezigheden kunnen hebben. Maar de borden hebben weinig zin: het aantal picknickers blijft hier groot. Overal in de stad spreiden mensen tot laat op de avond kleedjes uit, eten stokbrood met kaas of bij de traiteur of op de markt gekochte pasteitjes, quiches lorraines en zelfbereide maaltijden. Populaire dranken voor een picknick zijn cider, wijn en bier. Picknicken is een romantische en voordelige activiteit, waarbij je de sfeer van Parijs goed kunt ervaren.

Les Puces Parijs

Les Puces (vlooienmarkten)

De vlooienmarkten van de Franse hoofdstad, en vooral de Marché aux Puces de Saint-Ouen bij de Porte de Clignancourt in het noorden van de metropool, behoren tot de grote trekpleisters van de stad. Jaarlijks bezoeken meer dan 5 miljoen mensen de misschien wel grootste antiekmarkt ter wereld, die van zaterdag tot maandag geopend is en eigenlijk uit zestien aparte markten bestaat. Niet alleen in de vele, vaak diverse verdiepingen tellende markthallen, maar ook ervoor worden kleding, allerhande snuisterijen en een enorm hoeveelheid meubels verkocht. In elke hal ligt het zwaartepunt op een bepaald soort producten, bijvoorbeeld artikelen uit de art nouveau of uit de jaren 1970. Nadat de markt eind 19de eeuw uit de stad was verbannen, floreerde hij tientallen jaren aan de noordkant van Parijs. De belangrijkste klanten zijn niet alleen Parijzenaars uit de middenklasse, maar vooral buitenlanders (en Amerikanen in het bijzonder).

Maar sinds enige tijd gaan de zaken niet meer zo goed. Veel handelaars verkopen nauwelijks nog iets (en steeds meer stoppen met de verkoop). Het begon toen de Amerikanen na de aanslagen van 11 september 2001 wegbleven, gevolgd door de mondiale economische crisis. Bovendien zijn veel handelaars uit het hoogste segment naar de dure antiekzaken in Saint-Germain-des-Prés of naar veilinghuis Drouot verhuist. En de verkopers uit het laagste segment lijden onder de concurrentie van particuliere vlooienmarkten en internet.

Toch is de markt voor toeristen nog altijd een bezoek waard. Het is gewoon leuk om langs de veelkleurige kramen buiten of door de markthallen te slenteren en op een koopje te stuiten. Want een leuk souvenir uit Parijs doet het natuurlijk altijd goed in de woonkamer thuis. Gelukkig zijn er ondanks de discussie over de toekomst van de vlooienmarkt ook nieuwe impulsen. In een paar markthallen hebben zich eet- en drinkgelegenheden gevestigd waar bijvoorbeeld geregeld live jazz wordt gespeeld.

Parijs een wereldstad

Parijs was het toneel van veel revoluties

Een eerste overzicht krijg je vanaf het uitkijkplatform )circa € 3) op de zesde verdieping van het Centre Georges Pompidou. Je bent daar midden in het centrum van Parijs en hoog genoeg om over de zee van daken te kunnen kijken. De stad ligt als een opengeslagen geschiedenisboek voor je. Onder je zet de felgekleurde mobile van de Stravinskyfontein waterwerken in gang. Hogerop komen de torens van de beroemde kathedraal Notre-Dame in zicht. De kerk staat op het Ole de la Cité, de bakermat van de stad, waar in de 3de eeuw v.C. de Parisii kwamen wonen. Een klein stukje daarvoor zie je de kloeke torens van de vroegere gevangenis, de Conciergerie. Nog verder naar voren en iets naar rechts strekt zich het enorme complex van het Louvre uit, het voormalige koninklijk paleis, dat tegenwoordig het grootste museum ter wereld is. Rechts daarachter fonkelt de gouden koepel van de Dôme des Invalides, waaronder Napoleon zijn laatste rustplaats kreeg. Niet ver daarvandaan rijst hét symbool van de stad, de Eiffeltoren , op. Geheel rechts staan, in het uiterste westen, de wolkenkrabbers van La Défense, het grootste kantorencomplex van Europa. Als je nog verder naar rechts kijkt, zie je de verblindend witte kerk Sacré-Coeur, op het hoogste punt van de vroegere kunstenaarsheuvel Montmartre.

Parijs is al eeuwenlang het bruisende politieke, economische en culturele hart van Frankrijk en een van de grootste wereldsteden. De stad, die bijna voortdurend de zetel van de koning en de regering is geweest, was met zijn vele hogescholen vanaf de middeleeuwen het geestelijk centrum van Europa en de woon- en werkplaats van talloze kunstenaars, schrijvers en architecten. Parijs was ook telkens opnieuw het toneel van onrust en opstanden, van revoluties zelfs. De bekendste, de Franse Revolutie uit 1789, is met haar motto ‘Vrijheid, gelijkheid en broederschap’

Paris – France

in de loop van de geschiedenis uitgegroeid tot het symbool van de strijd tegen onderdrukking, hoewel de resultaten ervan vooral de bourgeoisie en niet het gewone volk ten goede kwamen. Toch zou de Franse Revolutie een belangrijk voorbeeld blijven voor vrijheidsbewegingen in veel landen.

Stakingen en demonstraties komen in Parijs nog altijd vaak voor. Ze zijn niet wereldschokkend meer, maar elke Franse regering is op haar hoede voor de mobilisatie van het volk. De problemen van het enorme stedelijk gebied (in Groot-Parijs wonen 11 miljoen mensen) zijn in het algemeen vergelijkbaar met die van andere grote steden: aanzienlijke verkeers- en milieuproblemen waaraan Parijs langzaam ten onder dreigt te gaan. Door de sloop voor de bouw van luxeappartementen en veel te hoge huurprijzen worden sociaal zwakkeren en immigranten steeds vaker naar de trieste woonblokken in de buitenwijken verbannen.

 

Wereldberoemde warenhuizen en musea

De stad heeft ondanks alle revoluties, politieke omwentelingen en crises niets van zijn betovering verloren. Maar waaraan dankt Parijs nu precies zijn charme? Voor de één zijn het de grote boulevards, waarover je geweldig kunt flaneren, voor de ander de Rue du Faubourg Saint-Honoré met zijn luxeboetieks en beroemde warenhuizen als Galeries Lafayette en Printemps, die vooral in december hun best doen om met opvallende etalages de aandacht te trekken. Weer anderen bezoeken graag één van de ontelbare beroemde musea, strijken neer op een terras of in één van de vele parken (of laten zich meevoeren door de drukte0.

Ook het oude, dorpse en ongekunstelde Parijs bestaat nog altijd, met zijn leuke straatjes, scheefgezakte huisjes, kleine cafés en gezellige restaurants. In de winkels met kleurige etalages is het een vrolijke drukte wanneer verse koopwaar wordt afgeleverd. Op de fascinerende markten met hun kleurige kramen vol fruit, groenten, kaas, worst, vlees en gebak prijzen kooplieden hun waren vaak luidkeels aan. Dit volkse Parijs vind je ook in het noorden en oosten van de stad, zoals in Belleville, waar net als in de Goutte d’Or veel immigranten wonen. Ook de heuvel Butte-aux-Cailles heeft nog een stukje charme van het oude Parijs: bistro’s en voordelige restaurants trekken hier veel jongeren.